سیاسی

شایعه سازی یک بیماری فرهنگی/رکود توسعه برابربا تورم شایعات

به گزارش نسیم قائن ، نماینده مردم قاینات وزیرکوه طی یادداشتی در سایت خود نوشت:
جوامعی که هنوز به توسعه یافتگی نرسیده اند مستعد شایعه هستند.
اصولا شایعه بیانگر وجود عوامل مخرب در راه توسعه است.هدف کسانی که شایعه را می سازند قطعا رشد و توسعه یافتگی نیست اگر چه ممکن است آنها بسیار اندک باشند و واقعا هدف مهمی را برای خود طراحی نکرده باشند اما به هرحال در التهاب آفرینی و مانع تراشی ولو برای مدتی کوتاه هزینه های انسانی و زمانی را تلف کرده اند.
هم اکنون که این سطور را می نویسم در شرایط بهبودی کامل پس از یک دوره ی یکماه استراحت پزشکی هستم و البته از پخش شایعات در خصوص خودم نگران نیستم اما از وجود فضای شایعه سازی و پخش سریع آن در شهر آبا و اجدادی ام نگرانم چراکه آنرا بیماری فرهنگی می دانم که مطمئنا در صورت بی توجهی به درمان آن خسارات فراوان به بار خواهد آورد خسارتی که متعلق به حزب و گروهی خاص نخواهد بود و آتش این بیماری مهلک می تواند دامن بسیاری ازافراد دیگر را بگیرد حتی خود آنان که راحت شایعه ای ساخته اند یا راحت آنرا نقل می کنند.
راستی چرا شهر دارالمومنین من مستعد این فضاست؟
چرا تمایل دارد از فضای انتخابات خارج نشود؟
چرا اصحاب قلم و رسانه ویا صاحبان منبر و تریبون در مقابل این بیماری فرهنگی سکوت دارند؟
بحث بر سر آن نیست که این بازار پررونق شایعه برای بنده است نه،
بلکه بحث بر سر این است که چه کسی می تواند تضمین کند که این قبیل بی تقوایی ها فردا برای چه کسی خواهد بود؟
شاید کسی بگوید خودت زمینه سازی این شایعات را فراهم کرده ای؟!
واقعا اینگونه است؟
بستری شدنم کاملا غیر منتظره و ناگهانی بود با این حال از همان ابتداشفاف مطالبم را از طریق کانال رسمی ام در میان گذاشتم.تنها دو هفته ی کاری در مرخصی استعلاجی بودم که نتوانستم در مجلس حضور یابم.پس از مرخصی از بیمارستان که به توصیه پزشکان باید استراحت داشته باشم باز هم اطلاع رسانی کردم و البته استراحت پزشکی ام همزمان شد با تعطیلی تابستانی مجلس یعنی تعطیلی سه هفته ی کامل.
برخی نمایندگان در این ایام با خانواده به سفر می روند ،برخی به سفر خارج می روند و اندکی هم در حوزه های انتخابیه حضور دارند.
دراین میان آیا استراحت پزشکی نماینده امری محال به نظر می رسد؟؟
به نظر می رسد این مسایل برای اکثر مردم عزیز در حوزه ی انتخابیه امری پذیرفته شده است و اکثر برادران و خواهران ایمانی ام آنقدر پای بند اخلاق و مروت و انصاف هستند که برای این برادر شان دست به دعا برداشته و دعای خیر را در حق حقیراز خدا مسئلت دارند، دراین ایام آنقدر پیام و تلفن محبت آمیز از همشهریانم دیده ام که مرا مدیون بزرگواری خود کرده اند اما چرا زبان شایعه ساز و شایعه پراکن باید در فضای اینچنین شهری به آسودگی کار کند ؟ اینها چه کسانی هستند و ازین فضا سازی به چه می رسند؟
چون عمرم را در قاین گذرانده ام و البته چند سالی کار سیاسی و اجتماعی هم داشته ام شناخت این افراد برایم سخت نیست اما مهم تر ازین به دنبال این مفهوم کلیدی هستم که چرا باید شهر زیبای فرهنگی ام به این راحتی در تسخیر اینگونه اندیشه های سخیف در آید و با دست خود مانع توسعه یافتگی شود.؟
شایعه سازان از دو حالت خارج نیستند: یا سرخوردگان انتخاباتی اند که هنوز نمی توانند واقعیت را بپذیرند و آمال و آرزوهای خودرا در قالب شایعه مطرح می کنند، اینان از اندک سواد قانونی و حقوقی هم بهره ای ندارند وگرنه اینگونه شایعه را پخش نمی کردند .
یا افرادی مغرض و معاندند که آرامش جامعه را برنمی تابند ،این گروه از اول انقلاب کارشان همین فضاسازی ها بوده و مرتب در التهاب آفرینی اجتماع تلاش داشته اند، مسلّم است که اینان بازوان دشمن اند و خواسته یا ناخواسته به دشمنان قسم خورده ی نظام کمک می کنند.
افرادی که تنها کارشان فضاسازی،جنگ روانی، خسته کردن نیروهای انقلابی و خلاصه ایجاد شکاف و تفرقه بین مردم بوده و هست.
طراحان شایعه ی اخیر نه رقبای انتخاباتی بنده بوده اند و نه طرفداران فرهیخته ی آنها چرا که باور دارم تمام عزیزان صحنه ی رقابت و یاران طراز اولشان هم قایل به دموکراسی و هم معتقد به توسعه هستند و کارهای انتخاباتی را با فضای پس از آن یکی نمی گیرند.
اما گروهی که اصل انتخابات در کشور را قبول ندارند و رشد و توسعه را در شهرستان نمی خواهند مرتب سعی در القا مطالبی دارند که بازدارنده است ،ناامید کننده است،تخریب گر است .
اینان از وحدت بین سیاسیون واهمه دارند و مدام در تلاش اند تا خرمن های کهنه را زیرورو کنند.
در مقابل این تعداد اندک چه باید کرد؟
به نظر می رسد علما و فضلای شهر در این جهت مسولیت آگاه سازی دارند و آنان که منبر و تریبونی در اختیار دارند باید نسبت به عواقب این فضاسازی ها مردم را هوشیار کنند.سکوت در مقابل این موارد اگر چه در بسیاری جهات مفید است اما پرداختن به اصل موضوع یعنی پرهیز از نشر اکاذیب وظیفه ی شرعی هر مومنی است .
مسولین امنیتی و سیاسی شهرستان نیز وظیفه مند این موضوع اند چرا که هم ابزار شناسایی دارند هم توان برخورد ،رصد شایعات از وظایف آنهاست و داشتن تحلیل و برنامه برای خنثی کردن هم از وظایف قانونی آنها.
رسانه های محلی که داعیه ی پرچمداری توسعه سیاسی و فرهنگی را دارند نیز وظیفه ورود و تحلیل و روشنگری را دارند و در نهایت تمام آنها که برای توسعه شهرستان دلسوزی دارند باید در جهت بستر سازی فرهنگی رفع این فضاسازی ها تلاش کنند.
آیا افراد و عزیزان نام برده شده تاکنون به وظیفه شان دراین خصوص عمل کرده اند؟
درپایان بازهم تاکید می کنم ورود به موضوع نه ازین بابت که شایعه در خصوص بنده است اهمیت یافته نه، بلکه ازین روی که وجود این بازار گرم موجبات تفرقه،خرافات،دعواهای قومی و گروهی،تضعیف روحیه خدمتگزاری،ازبین بردن آبروی اشخاص و…..خواهد شد و کسی و گروهی نمی تواند خودرا مصون ازین تخریب بیند.
برای رسیدن به رشد فرهنگی باید عیوب و ضعف های اجتماع انسانی مان را بدانیم و با کمک همدیگر در صدد رفع آن براییم،برای توسعه قاینات تنها کار سیاسی و انتخاباتی کافی نیست بلکه کار برروی شاخصه های توسعه ی شهرستان لازم است.گروهها و افرادی که دردمند رشد و تعالی هستند ضروری است توجه به شاخصه های توسعه ای داشته باشند و به گمانم اولین بستر توسعه همگرایی و وحدت روی عنصر رشد و تعالی است.این کار باعث پرهیز از فردگرایی ،دوری از مکتب سازی و بی نیازی به بت تراشی می شود و درپی آن جذب سرمایه های خرد و کلان و رونق تولید و کسب و کار را به همراه خواهد داشت.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا