سیاسی

با محدودیت ها میشود جنگید چون مارا باداشتن معلولیت محروم نکرده اند

به گزارش نسیم قائن ، راضیه پرکشت دانشجوی ترم۳رشته مشاوره دانشگاه آزاد اسلامی قاین که از بدو تولد به صورت مادر زادی نابیناست در گفتگو با خبرنگار نسیم قاین گفت: برخی از افراد جامعه ما به دلایل مختلف دچار نقص بینایی هستند ومن هم به طور مادرزادی نابینا هستم .
راضیه پرکشت که با خواهرش که دانشجوی دانشگاه پیام نور قاین است دوقلوست می گوید: من وخواهرم فرزندان کوچک خانواده هستیم وخواهر بزرگم هم نابیناست اما هنوز نشنیده ام که پدر ومادر م به درگاه خداوند ناشکری کنند وهمیشه می گویند اینها همه خواست خداوند است.
مرضیه خواهر دوقلوی راضیه مشکلی ندارد وبه عنوان پشتیبان خواهرش با وجود اینکه خوددرس دارد اما در بیشتر مواقع به عنوان معلم راهنمای راضیه در انجام تحقیقات وضبط کتابهای راضیه است.
وی در ادامه گفتگو ی خود از نداشتن امکانات برای نابینایان در شهر های کوچک می گوید: پدرومادرم به خاطر من وخواهرم کاردر روستا رارها کردندوتا سال پنجم که درشهرستان قاین درس می خواندم به قاین آمدند وبعد هم با تلاشهای خانواده ام دوران راهنمایی ودبیرستان را درمشهد ادامه دادم وسال گذشته که در دانشگاه آزاد قاین رشته مشاوره قبول شدم خانواده ام به خاطر من باز هم به شهر برگشتندومن هر چه از انها تشکر کنم زبانم گویای قدر دانی از زحماتشان نیست.
خانم پرکشت از نبودن کتابخانه گویا در شهرستان گلایه داشت وافزود: من در بسیاری از مواقع مجبور شده ام که کتابهایم را از شهرستانها ویا استانهای مجاور تهیه کنم وهزینه کتاب گویا بسیار سنگین تر از کتابهای عادی است .هرچند دراین مدت پدرم با همه داشته ها ونداشته هایش هرچه را خواسته ام تهیه نموده است .
راضیه ۴خواهر و۱برادر دارد که خواهربزرگش که نابینا و فارغ التحصیل رشته حقوق از دانشگاه مشهد است وبه تازگی ازدواج نموده ودر مشهد ساکن است.
خانم پرکشت می گوید: عده ای تصور می کنند چون نمی بینم پس هیچ کاری را هم نمی توانم انجام دهم در صورتی که در این مدت که دانشجو بوده ام حتی نمره هایم از بسیاری از دوستانم بالاتر بوده است .
وی می گوید با محدودیت ها میشود جنگید چون مارا باداشتن معلولیت محروم نکرده اند واین خود ما هستیم که می توانیم باتلاش وکوشش ، البته در سایه کمک خانواده هایمان به موفقیت هایی دست یابیم.
پدر خانم پرکشت درادامه این گفتگو می گوید: با داشتن ۶فرزند که ۲تای آنها نابینا هستند هیچ گاه از خدا گلایه ای نکرده ام واگر هم کسی به ما ترحم می کرد ودل می سوزاند فقط می گفتم خواست خدابوده است.
پدر راضیه از کمک های دوستان راضیه واساتید دانشگاه ازاد قاین تشکر کرد وگفت: در طول این مدت من ومادرش وگاهی خواهرش درطول ساعت درسی در کنار راضیه نشسته ایم وهمراهش در دانشگاه بوده ایم وهیچ گاه منتی هم بر سر فرزندانم نداشته ام ومی توانم به جرات بگویم ۲فرزند نابینایم کمترین ضربه را درطول مدت عمر خود خورده اند وشاید فرزندان سالم من دراین مدت آسیب های جسمی بیشتری از این فرزندانم دیده باشند من وخانواده نگذاشته ایم کمترین کمبودرا احساس کنند وحتی به خاطر دخترانم کاردرروستا را رها کردم تا اینها بتوانند به انچه که ارزویشان است برسند وبارهابه راضیه گفته ام تا اخرین مقطع تحصیلی که قصد ادامه تحصیل داشته باشی همراهیت خواهم کرد.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا